Vibe code al je muziek instrumenten?

Het nieuws van Behringer waarin ze de Kick open source drum sampler aankondigen, en een dj systeem met hetzelfde idee, werd snel gevolgd door Akai met de aankondiging van de sample keys, en dat deze ook open source wordt. (Ongetwijfeld gaat dat ook gelden voor de sample). Het zette mij aan het denken.

We hebben natuurlijk ook al veel reversed engineering gehad op oude machines zoals de Akai S series samplers, tot aan niet zo oude machines van Elektron, allemaal voorzien van een nieuw OS of firmware.

Mooi toch, op het eerste gezicht is dit zo ongeveer de droom. Je bedenkt een functie of feature en je kan het toevoegen. Of je spot een bug en je kan deze eenvoudig verhelpen en delen met de wereld. Alles gaat straks zo veel sneller.

Het (Open source) bouwen van je eigen ideeën.

Maar was dit niet allemaal al mogelijk? Niemand die je tegenhield om je eigen instrument te bouwen, of dat nu een hardware sampler is of het maken van je eigen instrument in PureData, Supercollider of Max MSP en deze aansturen met een controller en het zo bouwen van een geheel eigen systeem.

Het was alleen altijd al best moeilijk om zoiets te doen, niet iedereen heeft de tijd en energie, of kennis om zo’n project aan te gaan. Het andere probleem is dat het bouwen van je eigen ideeën, leidt niet altijd tot het beste instrument voor jou. Je kan immers maar zoveel bedenken als dat je kader toelaat.

Zelfs al ben je een (software) engineer in je dagelijks leven dan nog heb je wellicht helemaal geen zin in het ontwikkelen van je eigen OS voor al je apparaten, laat staan firmware. Ook al is het sneller met behulp van vibe coding of model driven development.

Je wil. misschien gewoon een instrument oppakken en muziek maken, en de eigenaardigheden van dat instrument omarmen. Het werken met een machine bedacht door andere mensen geeft je wellicht heel andere ideeën dan wanneer je alleen met instrumenten werkt die je zelf gebouwd hebt.

Het is altijd al mogelijk geweest om dit te doen, maar niet zo heel veel mensen hebben de overvloed aan energie om ervoor te gaan.

Het ontwerp is belangrijk, en moet integraal zijn

Veel instrumenten beginnen met een bepaalde ontwerp esthetiek, een werkwijze die erachter zit of een ander centraal uitgangspunt. Met hardware gaat het niet alleen om het bouwen van een mooie doos met knopjes, het nadenken over hoe dit alles gaat samenwerken met de software is erg belangrijk in het succes van het idee. Het zijn geen 2 gescheiden werelden.

Als de layout goed ontworpen is, toch is de combinatie met de software wat een machine goed laat zijn, en dat gaat verder dan alleen het bouwen van functies. Je moet vooruit denken bij het ontwerp van de hardware, en het moet passen in de filosofie achter de machine. Anders heb je eigenlijk een controller met een lege computer er in en moet je maar zien.

Dus waar deze ontwikkelingen erg leuk en goed lijken zo op het eerste gezicht, kan dit zomaar uitmonden in een berg doosjes met een halfbakken OS waar ook in de toekomst geen ontwikkeling in zit vanuit een uitgangspunt of filosofie. En is de hoop dan dat de gebruikersgemeenschap dit gat zelf gaat invullen. Een nogal grote gok.

Hoeveel mensen willen niet gewoon muziek maken in hin vrije tijd zonder zich te bemoeien met deze “vrijheid van open source”, ook al kan je het hele gebeuren vibe coden?

Ondermijnd dit niet het hele concept van het bouwen van goed doordachte instrumenten gericht op muziekanten die gewoon een instrument willen leren gebruiken en muziek gaan maken. Willen we deze vermeende vrijheid wel? Limieten zijn een mooi onderdeel van het creatieve proces, en brengen ideeën vaak net zo goed vooruit als oneindig veel mogelijkheden.

Waarom dan wel?

We kennen allemaal het gevoel van het kopen van een instrument en dan vastlopen in bugs, functies die niet af zijn en als geheel niet af aanvoelen. En dan hopen dat met de tijd deze zaken verholpen worden door nieuwe en verbeterde software. Sommige bedrijven zijn hier goed in en ander minder. Dit kan natuurlijk erg frustrerend zijn en zeker als je bezitter bent van producten die niet af zijn en uiteindelijk niet meer worden gemaakt. Je zou kunnen beargumenteren dat open source dit kan oplossen.

Aan de andere kant, bedrijven kunnen hun eigen processen al verbeteren door datzelfde AI toe te passen en de software beter op te leveren en sneller op te lossen. Dus waarom de moeite doen dit via open source op te lossen.

Minder is meer

Terug naar de voordelen, meer functies. Waarom laten we niet iedereen werken aan eigen ideeën en functies, zo kunnen we er allemaal van profiteren. Het behouden van een graad van integriteit aan het originele idee, doel en ontwerp van een instrument betekent ook dat je sommige functies juist niet wil toevoegen. Sommige van deze verzoeken zitten de werkwijze en het idee van het ontwerp dan gewoon veel te veel in de weg. Minder is dan gewoon meer. We hebben allemaal software zoals Ableton waar we slechts een deel van gebruiken.

Er is een reden dat niet iedereen vol gaat voor open ended systems als Max MSP, Supercollider of PureData. Het is teveel, te veel opties, teveel ideeën die in een systeem gepropt kunnen worden als je niet oplet. Ontwerp is ook beheersing. Iets ontwerpen met limieten zodat mensen juist daarmee creatief kunnen zijn.

Als je iets wil ontwerpen dat vol zit met functies speciaal voor jou, dan kan dat, dat kon al en kan wellicht nu nog beter in de tijd van AI. Dus waarom zouden fabrikanten ineens alles met als uitgangspunt open source, moeten gaan bouwen.

Bouw het zelf! Vanaf nul

Ik ben zelf een groot voorstander van open source, en het bouwen van je eigen gereedschap, en het ontwerpen van mooie dingen. Zeker nu is dat meer toegankelijk dan ooit. Met de voordelen van AI, workshops, printing en het kunnen doen van kleine productie runs. Maar het blijft moeilijk, je moet aan je vaardigheden werken, het bouwen van een ontwerp filosofie en het zetten van limieten op een gegeven moment. Als je dat wil doen, dan kan dat.

Maar voor het pure plezier van het maken van muziek, is het voorhanden hebben van een paar goed gebouwde en ontworpen instrumenten de weg om te gaan. Dus hebben we bedrijven nodig die een eigen ontwerp filosofie hebben, en het harde werk doen van het ontwikkelen, onderhouden en verder brengen van deze ideeën. Anders zitten we straks allemaal vast in ons eigen hoofd en ik denk dat er dan wel eens een heel stuk minder toffe instrumenten uitkomen als we alles in een vroeg stadium laten gaan en niet meer bereid zijn het harde werk te doen.

Creatieve ruimte, wat overdenkingen en Max MSP 9

Het is een paar weken geleden sinds mijn laatste blog. Ik ben aan het herstellen geweest van mijn marathon en had een voor mijn doen behoorlijk drukke agenda. Hierbij kwam het muziek maken en leren wat op de achtergrond te staan.

De creatieve ruimte is bijna klaar, helaas was de levering van wat onderdelen vertraagd en konden de laatste puntjes op de i niet worden afgemaakt. Hopelijk komt er eind volgende week schot in de zaak en kan een en ander afgemaakt worden. En kan ik beginnen met inrichten.

Het steeds opbouwen en afbouwen van mijn setup kost mij gewoon veel te veel energie en haalt de lol er wel een beetje af. Nog even geduld hebben en dan heb ik een vast plek om te werken.

Max MSP 9

Toen was daar ineens Max MSP 9, althans voor mij was het een complete verrassing. Ik ben nog lang geen expert maar wat ik ervan heb begrepen is dit een flinke stap vooruit op vele gebieden.

Voornamelijk de verbetering rondom Jitter, het invoegen van de bibliotheek ABL uit Ableton, wat inhoudt dat je de Ableton effecten direct in Max kan gebruiken zijn grote stappen vooruit.

Daarnaast is er een code box toegevoegd waarin je direct in je patch code kan schrijven voor gen, in javascript en nog wat andere talen. Ik ben zover nog lang niet qua kennis maar dit ziet er uit als er bruikbaar en nuttig.

Het is echt een oneindig gereedschap voor het maken van muziek met visuele stukken, instrumenten enzovoorts.

Daarnaast zijn de help en andere bronnen om max te leren in Max MSP verbeterd, toegankelijk gemaakt en van een redesign voorzien. Wat perfect is voor iedereen die Max wil leren. Ik heb het eerder gezegd de leercurve is behoorlijk stijl, althans voor mij, maar het is erg belonend  naarmate je er meer mee bezig bent. Je kan het gebruiken voor eigenlijk alles wat je kan bedenken op het gebied van geluid, het is erg geschikt om je eigen muzikale omgevingen te maken, ook voor het werken met andere instrumenten en visuele aspecten. En dat allemaal op maat gemaakt voor naar eigen wensen.

Het is overweldigend in het begin, maar het geeft steeds meer wegen om te verkennen. Ik kijk er naar uit om in deze nieuwe versie te duiken.

Andere overdenkingen

De staat van de wereld is niet heel best op dit moment, de opkomst van extreem rechtse autocratieën en de verwoestende effecten van klimaatverandering worden steeds voelbaarder voor veel mensen. Om nog maar niet te spreken over de lopende oorlogen en het gevaar van verdere escalatie en de gevaren op meer conflicten. Het is soms erg moeilijk om je te concentreren op het eigen leven en de dingen die je wil doen en bereiken. Ik heb datzelfde probleem.

Ik heb een zeer beperkte energie en moet mij daarom extra concentreren op de dingen die ik wel kan controleren en waar ik aan wil werken. Ik heb het vaker gehad over de voordelen van meditatie. Meditatie werkt erg goed voor mij. En om effect te hebben zijn 12 minuten per dag 5 dagen per week genoeg. Je kan dus zelfs 2 dagen in de week overslaan.

Het brengt mij terug in het hier en nu en brengt de concentratie op een hoger niveau. Het duurt een maand of 2 alvorens je echt effect gaat merken en je moet het daarna ook in dat ritme van 5 dagen in de week, 12 minuten per dag blijven doen. Het was voor mij een echte doorbraak.

Meer hierover, en de wetenschap erachter in het uitstekende boek Peak mind door Amish Jha

Probeer het en blijf het doen, tot de volgende keer.

De muzikale reis – Het maken van een album (week 10)

Deze week stond verder in het teken van de langzame terugkeer naar het maken van geluid. En om het deze week eenvoudig te houden heb ik mij gericht op 1 instrument. De Elektron Machinedrum. Ik heb hem al vele jaren en ik ben er nooit echt goed ingedoken. Het is een van die machines die erg ondergewaardeerd is in mijn ogen. Dat heeft deels te maken met de duizelingwekkende mogelijkheden en je raakt snel overrompeld door de stijle leercurve. Vandaar dat veel mensen er niet echt warm voor lopen denk ik. Ik moet toegeven dat ik hetzelfde ervaren heb.

In het licht van mijn nieuwe manier van werken voelde het goed om weer eens helemaal overnieuw te beginnen met de Machinedrum. Dus heb ik veel van mijn muziektijd deze week besteed aan de handleiding en YouTube videos. En dat gaat vast door de komende tijd.

Het blijft een beetje doorploeteren in het begin, maar toen ik eenmaal over de eerste hordes heen was begon het te dagen. Het is absoluut is klassieker, maar niet een die ik zou kunnen gebruiken hoe ik andere instrumenten gebruik. In periodes af en aan. Dan zou ik te snel de handigheid met de machine verliezen. Ik moet deze drum machine voor langere tijd intensief gebruiken om niet steeds weer de handleiding te moeten pakken.

Ik ben er zeker van dat er dan veel meer uitkomt. Als je de kans ziet er 1 te kunnen kopen, gelijk doen. Het is een beetje een stijle leercurve maar die is het waard. Het is een erg mooie drummachine.

Ik heb besloten deze op te nemen in de setup voor het album. Het gaat de hoofdbron worden voor al mijn drums in het project.

Learning the Machinedrum

Als je eenmaal een Machinedrum hebt, zijn er een paar plaatsen waar je kan beginnen met het leren gebruiken ervan. Een daarvan is de uitstekende serie tutorials die op Youtube te vinden zijn, gemaakt ten tijde van het uitkomen ervan. Mr Dataline Machinedrum Tutorial part 1.

Simpelweg het volgen van deze serie en je hebt al een prima start te pakken. Een andere goede video over de Machinedrum is gemaakt door Blush Response. Blush Response Elekron Machinedrum. Deze zit qua sound design meer in de industriële hoek in de video, maar dat mag de pret niet drukken en hij geeft een erg goed overzicht van de mogelijkheden die de Machinedrum biedt.

En simpelweg de handleiding lezen met een kop thee brengt je ook al een heel eind. Er is overigens ook een alternatieve firmware, deze kan je hier vinden. Ik heb deze nog niet gebruikt, maar ga dat waarschijnlijk in de toekomst zeker doen.

Autechre heeft de Machinedrum & Monomachine ook veel gebruikt in hun muziek en een aantal jaren geleden de sysex data online gezet, meer info hierover is te vinden op het Elektronauts forum in  deze draad.

De week samenvattend

Een prima week weer voor wat betreft het werken aan muziek en specifiek het leren gebruiken van de Machinedrum. Een beetje een gemengd gevoel over de voortgang richting het uiteindelijke doel, het album. Maar simpelweg zitten met 1 instrument en daar echt aandacht aan besteden geeft weer een hele andere ruimte aan creatief denken en bezig zijn. En dat is weer goed voor het project. Een prima week dus al met al. Op weg naar de volgende week.

Samenwerken , mooi, eenvoudig en hard nodig.

Waar het tegenwoordig voornamelijk gaat over jouw eigen carrière, doelen , invulling van het leven is dit alles niet mogelijk zonder anderen. De misvatting die veelal leeft is dat als je zelf maar bouwt en werkt aan je doelen het altijd goedkomt. We hebben de ander daarbij niet nodig.

Het kan niet verder van de waarheid liggen, we zijn niets zonder onze medemens. Alles valt of staat met de samenwerking in de samenleving. Je doet niets alleen en hebt zeker niet alles aan je eigen noeste arbeid te danken.

Je hebt niet alleen hard gestudeerd, iemand heeft daar les gegeven, schoongemaakt, nagedacht over de inhoud en ga zo maar door. Maar tegenwoordig lijkt het er op dat iedereen de inzet van al deze mensen is vergeten. Laten we ze de onzichtbaren in het individuele succes noemen.

We zien het in alle vormen terugkomen, ben je ziek, en lukt niet alles. Dan heb je niet hard genoeg aan je herstel gewerkt. Studie niet goed gegaan ? Harder moeten studeren. Woning niet kunnen kopen, harder moeten sparen.

Want zo zeggen velen, ik heb het ook allemaal zelf gedaan. Het wordt steeds meer gemeengoed om alle belangrijke steunactiviteiten in de samenleving weg te bezuinigen dan wel over te doen aan de vrije markt. Van zorg tot wonen, via studeren en het leenstelsel tot arbeidsmarkt. Alles moet flexibel. Dit brengt ongekende onzekerheid mee, als je net even pech hebt en bent blijven hangen in een flex contract heb je nu niet de mogelijkheid om een huis te kopen. Ondanks keihard werken en sparen. Nog harder gaat niet, er zitten niet meer uren in de week en ook is er geen werkgever die even het salaris op gaat hogen naar een maatstaf waar 30 jaar loonmatiging in gecompenseerd wordt. Dus ondanks dat je alles ‘goed’ hebt gedaan , red je het niet in de huidige maatschappij.

En zo is er nog wel meer te vertellen over de huidige ongelijkheid. Maar waar vooral aan voorbij wordt gegaan is het mooie van samenwerken aan een doel waar iedereen beter van wordt. En datgene wat je van elkaar leert. Want hoeveel je zelf ook zou willen en kunnen doen, samen weten we meer en leren we ook meer. Je ontdekt mooie dingen en ontmoet meer en diverse mensen.

Ik zou zeggen zoek samenwerking, spreek elkaar over doelen die je hebt, ideeën die je uit wil voeren en ga ze doen. Wie weet komt er iets moois uit , en ondertussen leren we van elkaar. En waardeer het werk van de ander die onmiskenbaar onderdeel is van jouw succes.

Terug naar het eerste idee

Het is inmiddels een tijd geleden dat ik iets geschreven heb. Mijn laatste post dateert alweer van november 2020. In de tussentijd zijn we alweer een stuk op weg in 2020. Dus wat heb ik in de tussentijd gedaan, welnu ik ben aan het denken geslagen over het hoe en waarom van deze blog. Het eerste idee was om te schrijven over zaken die mij boeien, zoals financiën , muziek, hardlopen en kunst. Het doel was om te schrijven wanneer ik daar zin in had en een behoefte had om iets met de wijde wereld te delen. Toen ik een ontdekking deed omtrent persoonlijke financiën was ik daar erg door geboeid en ben ik langzaam verzand in een format.

Dat resulteerde in meer posts maar niet van erg hoge kwaliteit, het waren series zonder enige toegevoegde waarde. Daar ga ik dus mee stoppen. Geen dividend overzichten of portefeuille updates meer. Er zijn zat mensen die daar veel betere blogs over onderhouden dan ik ooit ga doen. Het betekend ook dat er wat druk wegvalt, die ik overigens zelf heb gecreëerd om per maand een paar blogs te moeten schrijven.

Ik probeer dus terug te gaan naar mijn originele idee en ga weer proberen om leuke danwel goede blogs te schrijven over de zaken die mij in het leven interesseren. Laten we gaan zien wat dit gaat brengen.