Ik ben bezig geweest met het opnieuw ontwerpen van mijn workflow gericht op het verkrijgen van meer focus. Het is een tijd geleden dat ok mijn dagelijkse, wekelijkse en maandelijkse planning tegen het licht heb gehouden. Ik heb mijn planning nodig als belangrijkste instrument om mijn energie over de lange termijn vast te kunnen houden. Zoals sommigen wellicht weten heb ik hersenschade en een gelimiteerde hoeveelheid aan cognitieve energie. Net als iedereen overigens, alleen is dat bij mij wat sneller op en is de hoeveelheid heel onvoorspelbaar. Door de planning kan ik met meer zekerheid mijn cognitieve energie voorspellen voor de komende paar dagen.
Het planningssysteem bestaat uit een behoorlijk recht toe recht aan puntensysteem. Bijvoorbeeld, een activiteit zoals beweging voegt een punt toe aan de dagelijkse hoeveelheid en ontbijt en andere dagelijkse taken kosten een punt. Enzovoorts. In het begin van mijn revalidatie traject heb ik een paar weken alles bijgehouden en notities gemaakt om te zien welke activiteiten punten kosten en welke punten opleveren. Het gaat erom te leren hoeveel energie bepaalde activiteiten kosten en hoeveel sommige opleveren. Zoals slapen of wandelen. En dankzij het combineren van activiteiten kan ik tussen de 28 en 30 punten per dag uitgeven, als het ware. Dit voordat het herstel te lang gaat duren en ik niet langer die 28 a 30 punten ook de volgende dag weer kan uitgeven.
Exacte wetenschap?
Dit is geen exacte wetenschap, er zijn geen garanties. Het vergroot echter wel mijn kansen op het over lange termijn kunnen vasthouden van een bepaalde hoeveelheid activiteiten. Het gaat dus om kans op als het ware, kansberekening.
Als ik gewoon doorga tot ik echt last ga krijgen is er een bijna 100 procent kans dat ik plat ga ik de komende paar dagen. Hou ik mij aan de planning dan neemt die kans significant toe. Ik heb goede reeksen gehad van een paar maanden. Het venijn zit hem in de details, als ik eenmaal een goede periode heb, ben ik snel geneigd om afgeleid te raken en mijn planning te vergeten of simpelweg te negeren. Misschien niet de planning op zich, maar wel mijn focus op het doen van de dingen die ik belangrijk vind. Dat heb ik pas weer ervaren nadat ik mijn planning weer moest herzien na een periode van snel energie verlies en slecht herstel.
Het probleem van de laatste tijd, gebrek aan focus.
Als ik mij eenmaal goed voel, dan wijk ik nog weleens af van mijn planning, niet zozeer in uren die ik besteedt maar wel in het doen van veel meer verschillende projecten, het werken aan ideeën en volgen van interesses. Als ik minder energie heb kan ik mij veel beter richten op de dingen die echt belangrijk zijn. Het belangrijkste project, de leukste activiteit, dat ene moeilijke ding. Wat het ook moge zijn.
In een periode met meer energie, verlies ik die focus en ga ik rondkijken en zie ik andere leuke dingen om te verkennen en uit te zoeken. En dit zorgt ervoor dat alles een beetje stil komt te staan. Niets komt dan echt af. Dus hoe bewaar ik mijn focus en voorkom ik dat ik zo snel afgeleid raak.
Aandacht.
Het gaat om het richten van mijn aandacht op de juiste dingen, en op een goede dag is mijn aandacht vaak overal en nergens. Je brein heeft natuurlijk ook tijd nodig om lekker te kunnen dagdromen en dingen te ontdekken. En in het leven, veranderen doelen en prioriteiten uiteraard ook. Maar er is een limiet aan het aantal zaken waar je je energie op kan richten. Je kan niet alles op dezelfde hoge kwaliteit doen, je kan niet met alles op je hoogste (cognitieve) niveau werken. Je kan niet en piano leren spelen, een nieuwe taal leren, een huis bouwen, trainen en de dagelijkse verplichtingen op hoog niveau uitvoeren. Er zit een limiet aan. Op zijn best, als je de energie al kan vinden, kan je alles maar op halve kracht doen. Het zal middelmatig zijn en het duurt veel langer om iets af te krijgen.
Dat is mijn probleem, teveel projecten, taken en activiteiten tegelijkertijd. De probleem was niet zozeer de planning, maar het gebrek aan richting en de keuze wat nu het belangrijkste is om te doen.
Mijzelf richten op de belangrijke dingen.
Ik diende mijzelf weer te richten op de dingen die ik het leukst vind om te doen. Waaraan het werken eraan het meeste plezier geeft. Ik heb oude notities waarin staat dat je maximaal 3 grote projecten in je leven goed kan managen. Of activiteiten of hobbies die je leuk vindt. Mocht 1 van de 3 niet je werk zijn. Je werk neemt sowieso een van de 3 in beslag, dus kan je dat ook waar mogelijk wel een van die leuke dingen laten zijn. Je werk is er dus 1. Dan blijven er 2 over. Dan is er je belangrijkste interesse, waar je als het ware automatisch naartoe beweegt. Laten we zeggen, piano spelen, of het schrijven van een boek. Of het herbouwen van je oude motor. Dit zijn allemaal projecten die veel tijd, energie, inzet en consistentie vergen. En het is ook lang niet altijd leuk. Het zijn gewoon de dingen die je het leukst vind om te doen. Waar je echt je energie en tijd in wil steken.
Dus ik moest het aantal “projecten” weer drastisch naar beneden gaan brengen. Weer de dingen doen die ik het leukst vind om te doen. Waar ik echt mijn energie en tijd in wil steken.
Er was dus geen noodzaak om mijn planning te herzien, gewoon de projecten uitkiezen en kijken welke stappen ik moest nemen om daarin weer vooruit te komen. De activiteiten vullen met werk aan de belangrijkste projecten. Als ik lees, dan lees ik een boek gerelateerd aan een van de projecten. Als ik een blok plan met hoog cognitief werk, idem. Dat klinkt makkelijk zat, echter moet ik mijzelf bewust herinneren aan de projecten en de doelen, anders raak ik toch afgeleid.
Wat is er veranderd?
Ik heb mijn planning dus niet veranderd. Wel heb ik een dagelijks moment waar ik mijzelf herinner aan de projecten waar ik echt aan wil werken en geef mijzelf geen andere optie. Ik heb een paar aantekeningen in het zicht gelegd die mij herinneren aan de projecten en zo probeer ik de focus te behouden. We gaan zien of het helpt.
Een andere reminder.
Als ik een periode heb met hogere energie niveaus is het ook belangrijk mij niet gelijk weer over de kop te werken. Ik kan dan natuurlijk wel iets meer doen, maar ik moet het niet overdrijven. Want dat leidt tot een neerwaartse spiraal. Dit geldt uiteraard voor iedereen. Je kan helemaal in projecten gezogen worden en dat gaat behoorlijk rap. Zeker als ze veel betekenen en ook veel energie geven. Herinner jezelf dan aan het feit dat herstel en rust ervoor zorgen dat je iedere dag weer kan werken aan wat je het belangrijkste vind. Het is de consistentie die je vooruit gaat brengen en wat het belangrijkste is in het leven. Niet heel hard werken en na een korte periode tegen een muur oplopen en moeten stoppen. Wees dus een beetje streng en aardig voor jezelf tegelijk. Waardeer de rust en herstel periodes net zoveel als de periodes van hard werken. Geniet van het proces. Want het is lang niet altijd leuk, maar ook in de moeilijke tijden is er zat lol te beleven.
