Label: nadenken

Een terugkeer naar oude gewoontes

Ik ben een tijdje weggeweest. Aan het uitzoeken wat ik op creatief gebied wil doen en wat tijd gemaakt voor andere dingen. Meer offline ook maar ik vindt het nog steeds leuk om dingen te publiceren. Al zijn het maar willekeurige gedachten over het leven.

Wel heb ik gemerkt dat ik een soort van consistentie nodig heb om bezig te blijven. En schrijven is een mooie weg terug naar consistent bezig zijn met het maken van projecten, en afronden. Een mooi stok achter de deur. Op het gevierd van muziek ben ik voornamelijk bezig geweest met het ronddwalen in mijn Eurorack systeem. Wat erg leuk was, ik heb nog steeds problemen met het afronden van muziek en zoek nog altijd naar een goede manier om projecten af te ronden.

Daarnaast heb ik veel gelezen, onder andere over creativiteit, wat mij brach bij het boek van Rick Rubin, creatief zijn. Wat ingaat op het creatieve proces en hoe je dat vorm kan geven. Niet alleen interessant voor artiesten overigens maar voor iedereen. We doen allemaal allerlei creatieve dingen in het dagelijks leven.

Het boek gaat van praktisch toepasbare tips tot aan meer filosofische mijmeringen over creativiteit. Het leest soepel weg en er is wat te vinden voor iedereen. Dus als je nog een leuk boek zoekt voor de vakantie, dit kan het weleens zijn.

Samenwerken , mooi, eenvoudig en hard nodig.

Waar het tegenwoordig voornamelijk gaat over jouw eigen carrière, doelen , invulling van het leven is dit alles niet mogelijk zonder anderen. De misvatting die veelal leeft is dat als je zelf maar bouwt en werkt aan je doelen het altijd goedkomt. We hebben de ander daarbij niet nodig.

Het kan niet verder van de waarheid liggen, we zijn niets zonder onze medemens. Alles valt of staat met de samenwerking in de samenleving. Je doet niets alleen en hebt zeker niet alles aan je eigen noeste arbeid te danken.

Je hebt niet alleen hard gestudeerd, iemand heeft daar les gegeven, schoongemaakt, nagedacht over de inhoud en ga zo maar door. Maar tegenwoordig lijkt het er op dat iedereen de inzet van al deze mensen is vergeten. Laten we ze de onzichtbaren in het individuele succes noemen.

We zien het in alle vormen terugkomen, ben je ziek, en lukt niet alles. Dan heb je niet hard genoeg aan je herstel gewerkt. Studie niet goed gegaan ? Harder moeten studeren. Woning niet kunnen kopen, harder moeten sparen.

Want zo zeggen velen, ik heb het ook allemaal zelf gedaan. Het wordt steeds meer gemeengoed om alle belangrijke steunactiviteiten in de samenleving weg te bezuinigen dan wel over te doen aan de vrije markt. Van zorg tot wonen, via studeren en het leenstelsel tot arbeidsmarkt. Alles moet flexibel. Dit brengt ongekende onzekerheid mee, als je net even pech hebt en bent blijven hangen in een flex contract heb je nu niet de mogelijkheid om een huis te kopen. Ondanks keihard werken en sparen. Nog harder gaat niet, er zitten niet meer uren in de week en ook is er geen werkgever die even het salaris op gaat hogen naar een maatstaf waar 30 jaar loonmatiging in gecompenseerd wordt. Dus ondanks dat je alles ‘goed’ hebt gedaan , red je het niet in de huidige maatschappij.

En zo is er nog wel meer te vertellen over de huidige ongelijkheid. Maar waar vooral aan voorbij wordt gegaan is het mooie van samenwerken aan een doel waar iedereen beter van wordt. En datgene wat je van elkaar leert. Want hoeveel je zelf ook zou willen en kunnen doen, samen weten we meer en leren we ook meer. Je ontdekt mooie dingen en ontmoet meer en diverse mensen.

Ik zou zeggen zoek samenwerking, spreek elkaar over doelen die je hebt, ideeën die je uit wil voeren en ga ze doen. Wie weet komt er iets moois uit , en ondertussen leren we van elkaar. En waardeer het werk van de ander die onmiskenbaar onderdeel is van jouw succes.